 |
|
| psychologuczelniewspółpracalinkimedia |
|
|
Ile snu potrzebujemy?
“(…) western industrialized societies has created so much sleep deprivation
that what is really abnormal sleepiness is now almost the norm.”* Ilość snu potrzebna każdemu z nas jest inna i zależy od wielu czynników, np. od wieku. Niemowlęta potrzebują 16 godzin odpoczynku, przeciętny nastolatek ok. 9, natomiast średnia długość snu dorosłego to 7-8 godzin (jakkolwiek niektórym wystarczy 5 godzin, podczas gdy inni potrzebują 10). Kobiety w pierwszym trymestrze ciąży potrzebują kilku godzin snu więcej niż zazwyczaj. Również osoby, które z jakiś przyczyn spały krócej niż wymaga ich organizm potrzebują „odespać” kilka utraconych uprzednio godzin (nazwijmy to „debetem snu”, bankiem jest nasz organizm). Badania sugerują, iż nie potrafimy zmusić naszego organizmu, by na stałe przyzwyczaił się do krótszego snu (np. 6 godzin zamiast 8). Oczywiście możemy zmusić się do zbyt wczesnego wstawania, ale deprywacja snu odbije się na naszej zdolności myślenia abstrakcyjnego, oceniania, podejmowania decyzji, szybkości reagowania i innych parametrach. Osoby starsze śpią zazwyczaj krócej (a także jakość ich snu jest gorsza), chociaż według badań zapotrzebowanie na sen w tej grupie wiekowej to średnio 9-10 godzin. Prawie połowa osób powyżej 65. roku życia ma problemy ze snem; najczęściej jest to bezsenność, bądź też zaburzenia głębokiej fazy snu (jest ona bardzo krótka lub nie ma jej wcale). Jest to proces wynikający zarówno z wieku jak i związanymi z nim problemami zdrowotnymi a także przyjmowanymi lekami.
Według naukowców, jeżeli podczas dnia czujesz się ospały oznacza to po prostu, że zbyt krótko spałeś. Jeżeli masz tendencje do przysypiania w ciągu dnia, gdy tylko położysz się na chwilę – są to pierwsze objawy zaburzenia snu bądź prawdopodobnie kilkukrotnie zdarzyło Ci się w ostatnim czasie nie dospać. Innym problemem są epizody tzw. mikrosnu. Osoba może być nawet nieświadoma faktu, że zasypia na kilka sekund lub minut w ciągu dnia w trakcie wykonywania rutynowych czynności, także prowadzenia samochodu, co może mieć bardzo groźne następstwa. Zarówno badania laboratoryjne jak i praktyka dnia codziennego jasno wskazują, iż deprywacja snu jest niebezpieczna w skutkach. Na przykład niewyspane osoby badane na symulatorze jazdy lub w trakcie wykonywania zadań wymagających precyzyjnej koordynacji ręka-oko mają wyniki gorsze od osób odurzonych! Ponadto niedospanie potęguje wpływ alkoholu bądź narkotyków, co stanowi naprawdę duże zagrożenie nie tylko dla podmiotu badania, ale i dla jego otoczenia. I należy pamiętać, iż ani kofeina, ani inne stymulanty nie przezwyciężą braku snu. * (źródło) |
| design by: agencja interaktywna thirtyfingers.com |