Psycholog, Psychologia, Psychologia pracy

Syndrom niespokojnych nóg

Syndrom niespokojnych nóg (ang. Restless Legs Syndrome, RLS) jest jednym z najpowszechniejszych zaburzeń związanych ze snem. RLS jest wynikiem zaburzenia części systemu nerwowego odpowiedzialnego za ruchy nóg. Nieprzyjemne odczucia, takie jak łaskotanie, kłucie, mrowienie (wrażenie chodzących wewnątrz nóg mrówek), cierpnięcie w nogach i stopach, nasilają się w trakcie biernego odpoczywania (zwłaszcza leżenia w łóżku) i powodują u osoby cierpiącej na RLS gwałtowne ruchy rozkurczające mięśnie i przynoszące ulgę. Wprawdzie syndrom najpowszechniej występuje wśród osób starszych, jakkolwiek może się rozwinąć w każdym wieku, zwłaszcza przy anemii, cukrzycy czy ciąży. Objawy zwykle nasilają się z biegiem lat z początkowo łagodnych do bardzo uciążliwych.
U pacjentów, u których zdiagnozowano RLS często (w 80% przypadków) współwystępuje podobne zaburzenie – rytmicznie powtarzające się niekontrolowane ruchy kończyn (ang. Periodic Limb Movement Disorder, PLMD). Powoduje ono powtarzające się co 20-40 sekund spazmatyczne (kurczenie, podskakiwanie) ruchy kończyn, zwłaszcza nóg. Powodują one ciągłe wybudzanie się, zaburzając tym samym ciągłość głębokiej fazy snu (dlatego RLS zaliczany jest do zaburzeń snu) i są przyczyną psychicznego stresu.
Zarówno syndrom niespokojnych nóg jak i niekontrolowane ruchy kończyn mogą być skutecznie leczone za pomocą leków oddziałujących na neurotransmitery dopaminowe, chociaż mechanizm działania tych leków jeszcze nie został do końca zbadany.

Bengston, M. (2005). Sleep Disorders: Restless Legs Syndrome. PsychCentral
http://www.emedicinehealth.com/periodic_limb_movement_disorder/article_em.htm
http://www.emedicinehealth.com/restless_legs_syndrome/article_em.htm

PSYCHOLOG