Psycholog, Psychologia, Psychologia pracy

   Poniżej znajdują się często zadawane pytania związane z problemem alkoholowym. Odpowiedzi poniżej.

   Jak mogę być alkoholikiem, skoro nie jestem pijany nawet wtedy, kiedy wypiję dużo?
   Każdy, kto pije duże ilości alkoholu w krótkim czasie, na tzw. pusty żołądek lub przy niskiej masie ciała upija się. Niektórzy mogą wypić więcej z przyczyn genetycznych lub z powodu wzrostu tolerancji na daną substancję (dotyczy to zarówno alkoholu, jak i innych używek, np. narkotyków). Paradoksalnie więc, dobre samopoczucie (poczucie, że nie jest się pijanym) pomimo spożycie dużej dawki alkoholu może oznaczać predyspozycje lub istnienie problemu z alkoholem.

   Nie ma dla mnie różnicy czy piję, czy jestem trzeźwy. Czy to możliwe, że alkohol na mnie nie oddziałuje?
   Fizycznie nie ma możliwości, aby wypity alkohol nie trafił do mózgu powodując jego intoksykację. Nasze subiektywne samopoczucie może natomiast zależeć od wielu różnych czynników.
   Większość przeciętnie pijących osób stwierdza, że niewielkie dawki alkoholu pozytywnie
   Osoby które regularnie piją niewielkie ilości alkoholu wskazują na negatywne psychologiczne skutki – od obniżonego nastroju, poprzez podenerwowanie, irytację, aż po hiperaktywność i problemy związane z życiem osobistym.
   Kiedy regularnie przyjmowane dawki się zwiększają, zaburzenia również się nasilają aż do poziomu zaburzeń z zakresu psychiatrii, tj. może pojawić się paranoja, halucynacje, długotrwała bezsenność. Zazwyczaj zaburzenia procesów umysłowych mają charakter ostry i są bezpośrednio związane z ilością wypitego alkoholu oraz długością picia.

   Czy alkoholicy mają specyficzną osobowość, predysponującą ich do uzależnień, tzw. osobowość zależną?
   Nie. Osobowość zależna (typu C) dotyczy innego obszaru życia i nie można na jej podstawie przewidzieć wystąpienia uzależnienia od alkoholu.
   Natomiast o skłonności do alkoholu można wnioskować na podstawie antyspołecznego zachowania w dzieciństwie. Ponadto od 50% do 90% więźniów jest alkoholikami (większość z nich ma również zaburzenia na tle współżycia w społeczeństwie).

   Lubię pić i to dużo. Czy to znaczy, że jestem alkoholikiem?
   Stwierdzenie, że ktoś lubi pić, nie jest jednoznaczne ze stwierdzeniem, że jest alkoholikiem. Nawet jeśli ktoś nadużywa okazjonalnie alkohol, to nie musi cierpieć na uzależnienie. Należy pamiętać, iż definicji alkoholizmu jest kilka (wyznaczają różne granice „bezpiecznego” picia) i zazwyczaj nie koncentrują się na piciu jako takim, ale na towarzyszących alkoholizmowi zaburzeniach natury fizycznej, psychicznej i społecznej.
   My przychylamy się do opinii, iż alkoholizm może być zdiagnozowany, jeśli wystąpiły określone symptomy: nadmierne zainteresowanie alkoholem oraz podejmowanie wysiłku, by go zdobyć, kompulsywne picie, zmniejszanie się obszaru zainteresowań „poza-alkoholowych”, zaprzeczanie problemowi oraz nawroty picia. (Podobne czynniki występują w każdym innym rodzaju uzależnienia).
   W rzeczywistości nie istnieje jedna jedyna prawidłowa definicja alkoholizmu, ponieważ choroba ta ma bardzo specyficzny jednostkowo przebieg, z płynnymi granicami między kolejnymi jej etapami. Jednakże picie w dużych ilościach, wolicjonalne upijanie się pomimo negatywnych konsekwencji stwarza podstawy rozwoju tej choroby. Jeżeli zostanie przekroczona cienka granica pomiędzy „chcę” a „muszę” – należy jak najszybciej poszukać profesjonalnej pomocy.
   Także osoby, które uważają się za przeciętnie pijące powinny zwrócić uwagę na takie symptomy, jak kac, nieobecność w pracy z powodu wcześniejszego przepicia czy inne problemy natury medycznej.

Gold, M., S. (2006). Frequently Asked Questions about Alcoholism. PsychCentral

PSYCHOLOG